1
00:01:36,049 --> 00:01:38,961
ก็พอแล้ว. มันถึงเวลาแล้ว
ฉันให้ความสนใจคุณบ้าง

2
00:01:39,264 --> 00:01:41,983
โอ้ ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน
ฉันกำลังฝึกเย็บกระดุม

3
00:01:42,270 --> 00:01:43,749
ก็เริ่มจะดีเหมือนกันเห็นไหม?

4
00:01:43,983 --> 00:01:47,658
มันวิเศษมาก แต่วันทำงาน
โลกจบลงแล้ว คืนวันศุกร์.

5
00:01:47,991 --> 00:01:51,666
- ถึงเวลาสำหรับความตื่นเต้นและความโรแมนติก
- โอ้ มหัศจรรย์มาก เรากำลังจะไปที่ไหน?

6
00:01:51,999 --> 00:01:53,398
เราจะไม่ไปไหน

7
00:01:53,628 --> 00:01:57,587
ความตื่นเต้นโรแมนติก นั่นก็ไปด้วย
เนคไทสีดำ แชมเปญ และการเต้นรำ

8
00:01:57,928 --> 00:02:01,716
- เราไม่จำเป็นต้องตื่นเต้นขนาดนั้น
- โอ้ฉันเห็นแล้ว ไม่มีแชมเปญหรือการเต้นรำ?

9
00:02:02,271 --> 00:02:06,344
- คุณสามารถสวมเน็คไทสีดำของฉันได้ถ้าคุณต้องการ
- โอ้ ขอบคุณนะที่รัก

10
00:02:07,615 --> 00:02:09,094
ฉันรักคุณอย่างสุดหัวใจ

11
00:02:09,327 --> 00:02:14,117
แต่ไม่มีอะไรจะให้ฉันใส่
รองเท้าของฉันกลับมาแล้ว ไม่ต้องพูดถึงเน็คไทสีดำ

12
00:02:14,504 --> 00:02:17,701
โอ้ ฉันแค่คิดว่าเราจะ
นั่งอยู่ที่นี่ด้วยกัน...

13
00:02:18,054 --> 00:02:19,931
...มีแค่เราสองคนนะรู้ไหม

14
00:02:20,183 --> 00:02:21,901
โอ้ คว้ามันไว้เลยที่รัก?

15
00:02:22,145 --> 00:02:23,863
โอ้แน่นอน

16
00:02:27,198 --> 00:02:28,597
สวัสดี

17
00:02:28,826 --> 00:02:30,782
ใช่มันเป็น

18
00:02:31,039 --> 00:02:35,157
ใช่แล้ว เขาเป็นเช่นนั้น กรุณารอสักครู่
ดาริน มันเพื่อคุณ

19
00:02:37,928 --> 00:02:40,158
ขอบคุณที่รัก
สวัสดี

20
00:02:41,143 --> 00:02:42,861
โอ้ใช่

21
00:02:44,777 --> 00:02:46,369
ใช่.

22
00:02:47,406 --> 00:02:49,920
ก็คุณเป็น
บีเวอร์กระตือรือร้นใช่ไหม

23
00:02:50,622 --> 00:02:52,613
โอ้ คืนนี้คงจะดี

24
00:02:53,252 --> 00:02:55,925
ฉันกำลังมองไปข้างหน้า
ที่จะพบคุณเช่นกัน

25
00:02:57,303 --> 00:02:58,816
ใช่แล้ว ลาก่อน

26
00:02:59,057 --> 00:03:01,776
- นั่นใคร?
- เป็นแฟน.

27
00:03:02,063 --> 00:03:05,055
- ชื่นชมอะไร?
- ของฉัน. ฉันจะถูกสัมภาษณ์...

28
00:03:05,361 --> 00:03:08,478
...เป็นต้นแบบแห่งความสำเร็จ
ผู้บริหารโฆษณาหนุ่ม

29
00:03:08,785 --> 00:03:12,095
จริงเหรอดาริน? สำหรับหนังสือพิมพ์
และนิตยสาร โทรทัศน์...

30
00:03:12,417 --> 00:03:14,647
...อะไรแบบนั้นเหรอ?
- อะไรประมาณนั้น

31
00:03:14,923 --> 00:03:16,993
- อันไหน?
- กระดาษ

32
00:03:17,261 --> 00:03:19,570
- อันไหน?
- หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น

33
00:03:19,891 --> 00:03:22,451
- อันไหน?
- เอกสารโรงเรียนในท้องถิ่น

34
00:03:23,148 --> 00:03:25,662
โอ้อันไหน?

35
00:03:25,946 --> 00:03:30,895
บทความวิทยาลัยท้องถิ่นโดยก
นักศึกษาวารสารศาสตร์รุ่นน้องในท้องถิ่น

36
00:03:31,290 --> 00:03:34,521
- ฉันคิดว่ามันดีมาก
- ยังไงซะ มันก็เป็นการเริ่มต้น

37
00:03:34,839 --> 00:03:38,115
- ไม่บอกว่าฉันจะไปจากที่นั่นที่ไหน
- ฉันภูมิใจในตัวคุณมาก

38
00:03:38,430 --> 00:03:40,739
- นั่นคือแม่ของเขาที่โทรมาเหรอ?
- ไม่ นั่นคือเธอ

39
00:03:41,019 --> 00:03:42,896
- ของเธอ?
- ขอโทษนะเธอ.

40
00:03:43,149 --> 00:03:46,459
เอ่อ แล้วเธอเป็นยังไงบ้าง...?
เธอเลือกคุณเหรอ?

41
00:03:46,822 --> 00:03:49,859
เห็นภาพของฉันในบริเวณใกล้เคียง
กระดาษเมื่อเราย้ายเข้า

42
00:03:55,633 --> 00:03:58,864
ช่างภาพคนนั้นไงล่ะ
จับฉันไว้ไม่ใช่เหรอ?

43
00:03:59,223 --> 00:04:01,498
- คุณกำลังจะไปไหน?
- การผูกเน็คไท

44
00:04:01,771 --> 00:04:04,490
- มันดูไม่สวยแบบนี้
- โอ้ฉันเห็นแล้ว

45
00:04:04,777 --> 00:04:07,769
แซม ช่วยซ่อมเครื่องดื่มเย็นๆ หน่อยไหม
แซนวิช อะไรแบบนั้นเหรอ?

46
00:04:08,535 --> 00:04:12,528
ทำไมคุณไม่ให้ฉันหนึ่งในสี่
แล้วฉันจะไปดูหนังเหรอ?

47
00:04:14,046 --> 00:04:17,356
ฉันไม่สามารถบอกคุณได้ว่าฉันชื่นชมมากแค่ไหน
คุณให้ฉันมาคืนนี้

48
00:04:17,679 --> 00:04:19,874
คุณคือคนที่สำคัญที่สุด
โครงการระยะยาวที่ฉันมี

49
00:04:20,142 --> 00:04:22,497
- ฉันก็ภูมิใจนะ
- มันน่าหลงใหลจริงๆ...

50
00:04:22,773 --> 00:04:25,810
...คุณดูเหมือนรูปของคุณมากแค่ไหน
- โอ้ใช่

51
00:04:26,114 --> 00:04:28,867
ช่างภาพคนนั้นจับได้...

52
00:04:30,748 --> 00:04:32,067
ใช่แล้ว ขอบคุณ

53
00:04:32,585 --> 00:04:35,418
- เราเสนออะไรให้คุณได้ไหม?
- กรุณาอย่าไปยุ่งอะไรอีกเลย

54
00:04:35,717 --> 00:04:37,787
โอ้ ไม่เป็นไรหรอก

55
00:04:38,097 --> 00:04:41,567
ก็ไม่รำคาญอะไร
ฉันมีแซนด์วิชพร้อมทุกอย่าง

56
00:04:41,897 --> 00:04:46,254
คุณน่ารักมาก และฉันจะไม่พยายาม
เพื่อให้สามีของคุณอยู่นานเกินไป

57
00:04:46,614 --> 00:04:49,367
โอ้ ฉันซาบซึ้งจริงๆ

58
00:04:49,829 --> 00:04:52,389
คุณรู้ไหม ฉันคิดว่าสร้างสรรค์
การโฆษณาเป็นหนึ่งใน...

59
00:04:52,669 --> 00:04:55,263
...ยิ่งน่าหลงใหลมากขึ้น
อาชีพในโลกทุกวันนี้

60
00:04:55,550 --> 00:04:56,824
ใช่ ฉันคิดว่ามันเป็น

61
00:04:57,053 --> 00:05:00,932
ฉันไม่เคยคาดหวังว่าใครก็ตามที่เป็น
ความสำเร็จในด้านนั้นก็จะเป็น...

62
00:05:01,270 --> 00:05:03,147
...ยังเด็กเท่าคุณ...
นายสตีเฟนส์.

63
00:05:03,650 --> 00:05:06,210
ฉันไม่ใช่เด็กขนาดนั้น
คุณแรนดัลล์ ถึงแม้ว่า...

64
00:05:06,490 --> 00:05:09,607
...ผู้ชายส่วนใหญ่ในตำแหน่งของฉัน
ฉันเดาว่าอายุมากกว่านิดหน่อย

65
00:05:09,913 --> 00:05:11,505
บาโลนี่.

66
00:05:11,751 --> 00:05:13,582
แล้วก็มีเนื้อคอร์นบีฟด้วย
และลิเวอร์เวิร์ส...

67
00:05:13,838 --> 00:05:16,033
...และบางส่วนที่ยอดเยี่ยมนั้น
ชีสมีกลิ่นด้วย

68
00:05:16,427 --> 00:05:18,861
สามีของฉันมันบ้าจริงๆ
เกี่ยวกับเรื่องนั้น

69
00:05:19,141 --> 00:05:22,850
ไม่ ขอบคุณ แต่ฉันอยากได้
สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้ฉันเย็นลง

70
00:05:23,191 --> 00:05:24,544
แน่นอน.

71
00:05:25,738 --> 00:05:28,332
สิ่งหนึ่งที่ฉันอยากจะรู้
คุณได้ไอเดียนั้นมาจากไหน...

72
00:05:28,619 --> 00:05:30,894
...เพื่อสิ่งมหัศจรรย์นั้น
แคมเปญซุปของ Caldwell

73
00:05:31,167 --> 00:05:34,762
“สิ่งเดียวที่จะมา
ระหว่างเรา" เป็นสโลแกนที่เป็นแรงบันดาลใจ

74
00:05:35,133 --> 00:05:37,408
คุณรู้ได้อย่างไร
นั่นคือของฉันเหรอ?

75
00:05:37,680 --> 00:05:40,035
ฉันได้ทำการศึกษาค่อนข้างมาก
ของคุณ คุณสตีเฟนส์

76
00:05:40,311 --> 00:05:42,222
ฉันรู้สึกยินดีมาก คุณแรนดัลล์

77
00:05:42,481 --> 00:05:44,073
กรุณาเรียกฉันว่าลิซ่า.

78
00:05:44,319 --> 00:05:47,197
- ดีมาก ลิซ่า
- และฉันจะเรียกคุณว่าดาร์ริน

79
00:05:47,492 --> 00:05:49,369
นั่นคือถ้านางสตีเฟนส์
ไม่เป็นไร

80
00:05:49,621 --> 00:05:51,054
โอ้ ไม่ ไม่แน่นอน

81
00:05:51,292 --> 00:05:53,169
เขาถูกเรียกว่าแย่ยิ่งกว่านั้น

82
00:05:53,588 --> 00:05:55,260
ภรรยาของฉันมี
มีอารมณ์ขันมาก

83
00:05:55,508 --> 00:05:58,420
เราแทบไม่หยุดเลย
หัวเราะอยู่แถวๆ นี้

84
00:06:01,438 --> 00:06:04,555
ฉันคิดว่าคุณคงลำบาก
เพื่อทำสิ่งใดให้สำเร็จที่บ้าน

85
00:06:05,363 --> 00:06:06,637
คุณหมายถึงอะไรโดยที่?

86
00:06:07,117 --> 00:06:09,028
- เธอหมายถึงธุรกิจที่รัก
- เอ่อ...

87
00:06:09,287 --> 00:06:11,323
...ฉันว่าเราไปกันดีกว่า
แค่หยุดหัวเราะ...

88
00:06:11,584 --> 00:06:13,575
...จึงจะลงได้
เพื่องานที่จริงจังบางอย่าง

89
00:06:14,298 --> 00:06:18,530
คุณเห็นสิ่งที่ฉันหมายถึง? ที่จริงแล้วฉันทำ
พบว่าสำนักงานเอื้ออำนวยมากขึ้นใช่

90
00:06:18,891 --> 00:06:22,201
ฉันคิดอย่างนั้น และตราบใดที่เรามี
นัดที่จะลงไปที่นั่นพรุ่งนี้...

91
00:06:22,524 --> 00:06:24,640
...ฉันไม่จำเป็นต้องเก็บคุณไว้
คืนนี้อีกต่อไป

92
00:06:24,904 --> 00:06:28,055
- พรุ่งนี้?
- คือว่า ในเมื่อลิซ่า... คุณแรนดัลล์...

93
00:06:28,369 --> 00:06:31,679
...โทรหาผมเรื่องการสัมภาษณ์
ฉันแนะนำให้เธอมาที่ออฟฟิศ...

94
00:06:32,002 --> 00:06:35,199
...วันเสาร์ที่มันเงียบ
เพื่อที่ฉันจะได้พาเธอไปรอบๆ คุณเห็นไหม?

95
00:06:36,052 --> 00:06:37,405
โอ้ใช่ฉันเห็นแล้ว

96
00:06:37,638 --> 00:06:40,072
ลิซ่าไม่เคยเห็น
เอเจนซี่โฆษณาที่แท้จริง

97
00:06:40,477 --> 00:06:44,026
เอ่อ..ผมว่าทุกคนนะ.
ควรเห็นไม่ช้าก็เร็ว

98
00:06:44,778 --> 00:06:47,417
- 09.00 น. ใช่ไหม?
- นั่นคงจะไม่เป็นไร

99
00:06:48,160 --> 00:06:50,958
- ในตอนเช้า?
- แน่นอนในตอนเช้า

100
00:06:52,587 --> 00:06:54,225
ยินดีที่ได้พบคุณ คุณสตีเฟนส์

101
00:06:54,674 --> 00:06:57,427
โอ้ วิเศษมากที่ได้พบคุณ ลิซ่า

102
00:06:57,722 --> 00:06:59,440
วิเศษมากที่ได้พบคุณ

103
00:06:59,685 --> 00:07:02,961
วิเศษมากที่มี...
ยินดีที่ได้รู้จักคุณลิซ่า

104
00:07:06,449 --> 00:07:09,919
- เจอกันตอนเช้านะดาริน
- ใช่ ราตรีสวัสดิ์ ลิซ่า

105
00:07:12,336 --> 00:07:13,610
สาวน้อยน่ารักใช่ไหมล่ะ?

106
00:07:14,006 --> 00:07:16,520
- ค่อนข้างใหญ่สำหรับสาวน้อย
- คุณหมายความว่าอย่างไร?

107
00:07:16,803 --> 00:07:18,919
คุณนำออกมาอย่างแน่นอน
ผู้หญิงในตัวเธอ

108
00:07:19,183 --> 00:07:22,971
โอ้ มาเลย สาวๆทุกคน
รู้สึกประทับใจกับชายสูงวัยคนหนึ่ง

109
00:07:23,526 --> 00:07:25,164
แน่นอนคุณเป็นอย่างนั้น

110
00:07:26,115 --> 00:07:29,187
โดยเฉพาะชายที่มีอายุมากกว่า
ที่ไม่ดูอายุของเขา

111
00:07:30,291 --> 00:07:32,282
ความไร้สาระ ชื่อของคุณคือมนุษย์

112
00:07:34,424 --> 00:07:37,382
มีอะไรผิดปกติกับการเป็นมนุษย์?
อย่างน้อยฉันก็ไม่ใช่...

113
00:07:39,184 --> 00:07:41,140
ไม่ใช่อะไร?

114
00:07:42,148 --> 00:07:43,866
ตอนนี้แซม

115
00:07:46,742 --> 00:07:48,733
แซม ตัดเรื่องนั้นออกไปเดี๋ยวนี้

116
00:07:50,833 --> 00:07:53,188
คุณไม่อิจฉา
ของเด็กนักเรียนใช่ไหม?

117
00:07:53,464 --> 00:07:55,102
ไม่ใช่อะไร?

118
00:07:55,343 --> 00:08:00,463
เด็กนักเรียนวัยรุ่นหน้ากระ
ในถุงเท้าสั้นและรองเท้าผ้าใบ...

119
00:08:03,026 --> 00:08:05,620
...เมื่อฉันมีสิ่งเช่นคุณ

120
00:08:07,160 --> 00:08:08,673
ชอบอะไร?

121
00:08:09,414 --> 00:08:12,724
ที่น่าหลงใหล น่าหลงใหล
ล่อลวง...

122
00:08:14,174 --> 00:08:15,812
คุณทำให้ฉันเชื่อใจ

123
00:08:19,351 --> 00:08:21,660
มันเป็นความอัปยศที่คุณมี
วันนี้จะไปออฟฟิศ

124
00:08:21,941 --> 00:08:24,296
ฉันจะอยู่ได้ไม่นาน
ทำไมคุณไม่มากับเรา?

125
00:08:24,571 --> 00:08:26,846
ไม่ ขอบคุณ ฉันมี
มีงานบ้านให้ทำมากมาย

126
00:08:27,117 --> 00:08:30,427
- จะ 9 โมง 15 แล้ว ลูกของเราอยู่ไหน...?
- แซม

127
00:08:30,750 --> 00:08:34,186
- เด็กนักเรียนอเมริกันทั่วไปด้วย
ฝ้ากระ ถุงเท้าสั้น และรองเท้าผ้าใบล่ะ?

128
00:08:34,508 --> 00:08:37,147
นับว่าแม่นมาก
คำอธิบายของ Lisa Randall

129
00:08:37,431 --> 00:08:40,582
เป็นคำอธิบายที่แม่นยำมากเช่นกัน
ของฮักเคิลเบอร์รี่ ฟินน์

130
00:08:42,233 --> 00:08:45,748
โอ้ตอนนี้คุณเสร็จแล้ว
อาหารเช้าของคุณ ฉันจะได้รับมัน

131
00:08:50,166 --> 00:08:52,361
สวัสดีตอนเช้า.

132
00:08:52,921 --> 00:08:54,877
- เอาล่ะ สวัสดีตอนเช้า
- ดารินคือ...?

133
00:08:55,135 --> 00:08:56,693
คุณสตีเฟนส์พร้อมหรือยัง?

134
00:08:57,431 --> 00:08:58,944
แค่ประมาณ.

135
00:08:59,184 --> 00:09:02,062
ทำไมคุณไม่เข้ามา ลิซ่า
และทำให้ตัวเองสบายใจ

136
00:09:02,566 --> 00:09:07,082
มันจะเป็นเพียงหนึ่งนาที ฉันจะบอก
คุณสเตฟ... ดาร์รินที่คุณมาแล้ว

137
00:09:09,623 --> 00:09:11,773
- มันคือใคร?
- เด็กนักเรียนอเมริกันทั่วไป...

138
00:09:12,045 --> 00:09:14,639
...มีกระ ถุงน่องไหม
และส้นรองเท้าแบบฝรั่งเศสขนาด 3 นิ้ว

139
00:09:14,926 --> 00:09:18,635
- ลิซ่า?
- ไม่ใช่ฮักเคิลเบอร์รี่ ฟินน์

140
00:09:18,976 --> 00:09:21,729
ที่รัก ทำไมไม่ทำล่ะ
ขอให้เธอเข้ามาเหรอ?

141
00:09:23,151 --> 00:09:25,221
เข้ามาเลยลิซ่า

142
00:09:26,408 --> 00:09:30,321
- สวัสดีตอนเช้า ดาริน
- เอาล่ะ สวัสดีตอนเช้า

143
00:09:30,667 --> 00:09:33,056
- นั่งลง ทำใจให้สบาย.
- ขอบคุณ.

144
00:09:33,340 --> 00:09:35,854
อย่าให้ฉันเร่งคุณ
ฉันพร้อมทุกเวลาที่คุณอยู่

145
00:09:37,724 --> 00:09:41,603
- ใช่. รับกาแฟหน่อยมั้ยคะ?
- ไม่ ขอบคุณ.

146
00:09:42,484 --> 00:09:45,157
ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณ
ทันทีที่ฉันทำขาเสร็จ

147
00:09:45,783 --> 00:09:47,262
ไข่.

148
00:09:48,371 --> 00:09:51,886
ฉันจะรอ. ท้ายที่สุดแล้วภรรยาของคุณ
ดีพอที่จะให้คุณยืมฉัน ...

149
00:09:52,212 --> 00:09:54,168
...ตลอดทั้งวัน
- แน่นอน.

150
00:09:54,426 --> 00:09:58,305
ทำไมคุณสองคนไม่เริ่มเลย
คุณอยากกลับบ้านก่อนมืด

151
00:09:58,643 --> 00:10:00,395
คุณแน่ใจ
คุณจะไม่มากับเราเหรอ?

152
00:10:00,647 --> 00:10:04,435
โอ้ ไม่ ฉันมีเรื่องต้องทำมากมาย
ที่นี่ คุณสองคนไปข้างหน้าและสนุก

153
00:10:05,407 --> 00:10:08,558
เอาล่ะ. ไปกันเถอะลิซ่า

154
00:10:11,044 --> 00:10:13,433
ฉันจะให้คุณไม่มีการแบ่งแยก
โปรดทราบ คุณสตีเฟนส์...

155
00:10:13,716 --> 00:10:16,708
...เพื่อเราจะไม่เสียเวลาแม้แต่นาทีเดียว
- แล้วพบกันใหม่ เราจะไม่สาย

156
00:10:17,014 --> 00:10:18,970
ใช่แล้ว ระวังให้มากนะ

157
00:10:19,228 --> 00:10:21,025
- การขับรถ
- โอ้แน่นอน

158
00:10:21,273 --> 00:10:24,026
- แล้วพบกันใหม่ คุณสตีเฟนส์
- ใช่ลิซ่า

159
00:11:11,753 --> 00:11:13,948
- นางสตีเฟนส์?
- ใช่?

160
00:11:14,218 --> 00:11:16,493
ฉันชื่อมาร์วิน โกรแกน
พวกเขาเรียกฉันว่าสัตว์ประหลาด

161
00:11:17,014 --> 00:11:19,209
- คุณเป็นอย่างไร?
- ฉันสบายดี ขอบคุณ และคุณ?

162
00:11:19,479 --> 00:11:21,709
โอ้ ฉันสบายดี ขอบคุณ

163
00:11:21,984 --> 00:11:24,896
คุณสตีเฟนส์ ฉันเชื่ออย่างนั้น
คือสามีของคุณที่เพิ่งจากไป

164
00:11:25,199 --> 00:11:27,554
- ถูกต้อง.
- คือ ผู้หญิงชื่อลิซ่า แรนดัลล์...

165
00:11:27,829 --> 00:11:30,218
...นั่งอยู่ข้างๆเขา
- ฉันก็รู้เช่นกัน

166
00:11:30,502 --> 00:11:32,140
อยู่ข้างๆเขามาก

167
00:11:32,381 --> 00:11:34,975
เมื่อกี้ที่คุณพูดถึงมัน
มันดึงดูดสายตาของฉัน

168
00:11:35,262 --> 00:11:37,253
ฉันไม่รู้ว่าคุณลำบากใจแค่ไหน...

169
00:11:37,516 --> 00:11:40,076
...แต่มันอาจจะทำให้คุณสนใจ
ให้รู้ว่าฉันกังวลมาก

170
00:11:40,397 --> 00:11:43,275
ฉันไม่คิดว่าจะมีจริงๆ
สิ่งใดที่ต้องถูกรบกวน

171
00:11:43,570 --> 00:11:45,561
คุณจะยกโทษให้ฉัน
ถ้าฉันไม่เห็นด้วยกับคุณ?

172
00:11:45,825 --> 00:11:48,658
หนึ่ง ลิซ่า แรนดัลล์หมั้นกับฉันแล้ว

173
00:11:48,956 --> 00:11:52,232
สอง เรามีเดทกันทุกครั้ง
เช้าวันเสาร์ซึ่งเธอพัง...

174
00:11:52,548 --> 00:11:56,177
...ไปช้อปปิ้งกับแม่ของเธอ
ซึ่งเราทั้งคู่รู้ว่าเธอไม่ได้ทำ

175
00:11:56,514 --> 00:12:00,666
สาม เธอทำให้มันเรียบง่ายมาก
ว่าเธอออกไปรับสามีของคุณ

176
00:12:01,023 --> 00:12:03,298
คือฉันไม่คิดจริงๆ
มันร้ายแรงขนาดนั้น

177
00:12:03,571 --> 00:12:06,688
สี่นี่ไม่ใช่ครั้งแรก
สถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น

178
00:12:06,995 --> 00:12:10,988
คุณเห็นไหมว่าลิซ่ามีสิ่งที่คุณเรียกว่า
คอมเพล็กซ์แม่กับพ่อเท่านั้น

179
00:12:11,504 --> 00:12:14,974
ห้า สิ่งที่ลิซ่า แรนดัลล์ต้องการ
ลิซ่า แรนดัลล์ ได้รับ

180
00:12:15,303 --> 00:12:17,214
- เว้นแต่...
- เว้นแต่อะไร?

181
00:12:17,475 --> 00:12:19,625
เว้นแต่คุณจะขึ้นมา
พร้อมคำแนะนำที่ดีกว่า...

182
00:12:19,897 --> 00:12:23,094
...ฉันตัดสินใจแตกหักแล้ว
สามีของคุณครึ่งหนึ่ง

183
00:12:24,782 --> 00:12:27,774
ทำไมไม่เข้าไปข้างในล่ะ มอนสเตอร์
ฉันคิดว่าคุณพูดถูก

184
00:12:28,080 --> 00:12:30,435
มีบางอย่างแน่นอน
ที่ต้องถูกรบกวน

185
00:12:36,264 --> 00:12:39,222
เมื่อร่างเบื้องต้นแล้ว
ถูกสร้างขึ้นมาและเรารวมตัวกัน...

186
00:12:39,521 --> 00:12:43,355
...ร่วมกับนักเขียนคำโฆษณาและศิลปินของเรา
เราจะเห็นว่าเราไม่สามารถปรับปรุงสิ่งเหล่านั้นได้

187
00:12:45,116 --> 00:12:49,155
และแน่นอนว่าเรามี
รูปแบบการถ่ายภาพ

188
00:12:49,500 --> 00:12:51,252
ผู้หญิงหลายคนโพสท่าเพื่อคุณไหม?

189
00:12:51,504 --> 00:12:53,620
สำหรับช่างภาพแล้ว
จริงๆ แล้ว

190
00:12:53,884 --> 00:12:56,557
ภรรยาของคุณอิจฉามากใช่ไหม?

191
00:12:56,849 --> 00:12:59,044
ไม่มากก็น้อยไปกว่าผู้หญิงคนไหน

192
00:12:59,312 --> 00:13:00,870
คุณรู้จักผู้หญิงหลายคนไหม?

193
00:13:02,026 --> 00:13:05,143
ลิซ่า คุณมาที่นี่เหรอ
เพื่อศึกษาเทคนิคการโฆษณา...

194
00:13:05,450 --> 00:13:08,567
...หรือจะถามคำถามส่วนตัวกับฉันก็ได้
นั่นไม่ใช่เรื่องของคุณเหรอ?

195
00:13:09,125 --> 00:13:11,320
คุณเป็นผู้ชายที่อ่อนไหวมาก

196
00:13:11,588 --> 00:13:13,340
คุณสามารถพูดแบบนั้นได้ใช่

197
00:13:13,926 --> 00:13:17,839
ผู้ชายที่อ่อนไหวเป็นคนที่น่าตื่นเต้น
พวกมัน... ดังนั้น...

198
00:13:18,185 --> 00:13:20,983
- อ่อนไหว
- ใช่.

199
00:13:21,734 --> 00:13:26,444
ใช่. ตอนนี้ทำไมเราไม่เข้าไป
ตัวอย่างองค์ประกอบโดยรวมบางส่วน

200
00:13:26,828 --> 00:13:28,819
เอาล่ะ.

201
00:13:36,222 --> 00:13:38,690
ขออีกกองได้ไหม.
ของแพนเค้ก มอนสเตอร์?

202
00:13:38,978 --> 00:13:42,812
ไม่ ขอบคุณ คุณสตีเฟนส์
แปดหรือเก้ากองคือทั้งหมดที่ฉันสามารถไปได้

203
00:13:43,154 --> 00:13:44,951
ฉันกินไส้กรอกและเบคอนของคุณหมดด้วย

204
00:13:46,118 --> 00:13:48,154
ฉันมีความเกลียดชังมากฉันเดา

205
00:13:48,415 --> 00:13:51,805
ฉันอยากให้คุณโจมตีกล่องน้ำแข็งของฉันมากกว่า
กว่าสามีของฉันทุกเวลา

206
00:13:52,131 --> 00:13:54,599
- คุณรู้สึกดีขึ้นไหม?
- ค่อนข้างดี.

207
00:13:54,887 --> 00:13:58,641
ยกเว้นว่าเมื่อฉันเกิดอารมณ์
ฉันเผาผลาญน้ำตาลไปมาก

208
00:13:58,979 --> 00:14:00,776
ฉันได้รับฟันหวาน

209
00:14:01,024 --> 00:14:05,142
- คุณมีพายไหม?
- ใช่ ฉันคิดอย่างนั้น

210
00:14:07,414 --> 00:14:11,407
- คุณชอบพายแบบไหน?
- ฉันชอบแอปเปิ้ลมาก

211
00:14:11,756 --> 00:14:14,953
ดูเหมือนว่าฉันจะจำได้
พายแอปเปิ้ลอบสดใหม่

212
00:14:18,770 --> 00:14:21,603
แต่ฉันคลั่งไคล้ครีมกล้วย

213
00:14:21,902 --> 00:14:25,861
โอ้ คุณไม่โชคดีเหรอ?
มันไม่ใช่แอปเปิ้ลเลย

214
00:14:26,912 --> 00:14:30,746
แต่ครีมกล้วยก็ค่อนข้างเข้มข้น ดังนั้นฉัน
ติดกับแอปเปิ้ลเมื่อฉันอยู่ในการฝึก

215
00:14:31,088 --> 00:14:32,441
มหัศจรรย์.

216
00:14:35,764 --> 00:14:37,038
ซึ่งฉันไม่ได้อยู่ในขณะนี้

217
00:14:43,154 --> 00:14:45,793
ครีมแอปเปิ้ลครึ่งลูกและครีมกล้วยครึ่งลูกเหรอ?

218
00:14:46,078 --> 00:14:48,034
ความพิเศษของสตีเฟนส์ มอนสเตอร์

219
00:14:48,290 --> 00:14:51,680
สนุกกับตัวเองและปล่อยให้คุณ
มโนธรรมเป็นแนวทางของคุณ

220
00:14:57,184 --> 00:14:59,698
ตอนนี้อย่างที่คุณเห็น
โดยกราฟวิเคราะห์นี้...

221
00:14:59,982 --> 00:15:02,257
...รสนิยมของประชาชน
เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา

222
00:15:02,529 --> 00:15:05,362
ไม่เพียงพอสำหรับคนโฆษณา
ให้มีจินตนาการ...

223
00:15:05,660 --> 00:15:08,891
...เขาต้องมีสายตาที่เห็นอกเห็นใจ
และรับฟังสิ่งที่ประชาชนต้องการ...

224
00:15:09,209 --> 00:15:11,120
...และสิ่งที่พวกเขาต้องการ

225
00:15:16,057 --> 00:15:18,651
ความสำเร็จของผลิตภัณฑ์ขึ้นอยู่กับ
เมื่อประชาชนยอมรับ...

226
00:15:18,938 --> 00:15:21,816
...ซึ่งขึ้นอยู่กับ
รูปภาพที่สร้างขึ้นสำหรับผลิตภัณฑ์นั้น...

227
00:15:22,111 --> 00:15:24,341
...โดยผู้บริหารฝ่ายโฆษณา

228
00:15:24,616 --> 00:15:26,811
ยกตัวอย่างสไตล์เสื้อผ้า

229
00:15:28,709 --> 00:15:31,701
นักออกแบบที่แตกต่างกัน
ครองสนามทุกปี

230
00:15:32,007 --> 00:15:33,679
ไชโย

231
00:15:33,928 --> 00:15:37,125
แล้วประชาชนก็เลือก
หนึ่งเหนือสิ่งอื่นใด

232
00:15:38,730 --> 00:15:41,608
แน่นอนว่าสิ่งที่เรามี...

233
00:15:44,533 --> 00:15:47,843
- มีอะไรอยู่ในเครื่องดื่มนั้น?
- รูทเบียร์

234
00:15:48,165 --> 00:15:49,962
- รูตเบียร์และอะไร?
- สก๊อต

235
00:15:50,545 --> 00:15:52,103
สก๊อต?

236
00:15:52,884 --> 00:15:54,840
- นั่นคืออะไร?
- จิน

237
00:15:55,347 --> 00:15:57,622
จิน? เอาอันนั้นมาให้ฉัน!

238
00:15:57,895 --> 00:16:00,409
โอ้ เพื่อเห็นแก่สวรรค์
มีผ้าเช็ดตัวอยู่ตรงนั้น

239
00:16:00,692 --> 00:16:04,048
คุณจะได้รับมันให้ฉันหน่อยได้ไหม?
คุณควรจะโดนตีก้น

240
00:16:04,366 --> 00:16:06,721
- มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณ?
- ไม่มีอะไร.

241
00:16:06,997 --> 00:16:09,670
ฉันหวังว่าคุณจะไม่คุยกับฉัน
ราวกับว่าฉันอายุ 12 ปี

242
00:16:09,961 --> 00:16:12,839
คุณพูดถูกจริงๆ
ฉันขอโทษ. เด็กอายุ 12 ปี...

243
00:16:13,135 --> 00:16:16,286
...จะมีสาระมากกว่า.
เพื่อดึงการแสดงความสามารถที่โง่เขลาแบบนั้น

244
00:16:17,101 --> 00:16:19,171
- คุณทำอย่างนั้น.
- ไม่เป็นไร ฉันไม่รังเกียจ

245
00:16:19,440 --> 00:16:21,829
ฉันอยากเป็นพ่อของคุณ
เป็นเวลาห้านาที

246
00:16:22,111 --> 00:16:23,703
ฉันจะไม่สนใจเรื่องนั้นเลย

247
00:16:23,949 --> 00:16:26,509
ฉันชอบเป็นตัวของตัวเอง
และฉันชอบคุณในแบบที่คุณเป็น

248
00:16:26,788 --> 00:16:30,747
ช่างเถอะ. เพียงแค่ใส่น้ำลงบนผ้าเช็ดตัว
และซับจินออกจากชุดของคุณ

249
00:16:31,130 --> 00:16:33,769
คุณรู้ไหมว่ากระตือรือร้นแค่ไหน
เรารักษาภาพลักษณ์องค์กรของเรา เทต

250
00:16:34,053 --> 00:16:36,886
หัวใจสำคัญของพวกเราทุกคน
การโฆษณาคือศักดิ์ศรี

251
00:16:37,185 --> 00:16:40,700
โอ้ สมศักดิ์ศรีจริงๆ
และให้ฉันรับรองกับคุณออสเตน...

252
00:16:41,027 --> 00:16:44,417
...แคมเปญของคุณจะเป็น
ออกแบบโดยหนึ่งในผู้มีความสามารถมากที่สุดของเรา ...

253
00:16:44,743 --> 00:16:46,540
...และผู้บริหารบัญชีที่มีเกียรติ

254
00:16:46,789 --> 00:16:49,428
- เป็นเรื่องดีที่ได้ยิน
- ฉันดีใจที่เราเห็นรถของเขาอยู่ชั้นล่าง

255
00:16:49,711 --> 00:16:52,066
เขามักจะเข้ามา
สำนักงานในวันเสาร์

256
00:16:52,341 --> 00:16:54,332
เขาเป็นคนสุดๆ
ชายหนุ่มผู้ทุ่มเท

257
00:16:54,596 --> 00:16:56,552
- ฉันอยากให้คุณพบเขา
- จงมีความสุขเถิด.

258
00:16:56,851 --> 00:16:59,411
ฟังฉันนะสาวน้อย
เรื่องไร้สาระนี้เพียงพอแล้ว

259
00:16:59,691 --> 00:17:02,444
- เรายังไม่ได้ทำอะไรเลย
- เราทำเต็มที่แล้ว...

260
00:17:02,738 --> 00:17:04,694
โอ้ระวัง!

261
00:17:10,797 --> 00:17:13,755
- สวัสดี แลร์รี่
- ฉันคิดว่าเรากำลังบุกรุก

262
00:17:14,054 --> 00:17:17,569
โอ้ ฉันไม่คิดอย่างนั้น

263
00:17:17,895 --> 00:17:21,171
คุณจอห์นสัน คุณเคยเห็นไหม
ดาร์ริน สตีเฟนส์ เมื่อเช้านี้?

264
00:17:21,486 --> 00:17:25,320
ไม่ ฉันไม่ได้ แต่เมื่อฉันทำฉันจะ
บอกเขาว่าคุณกำลังมองหาเขา

265
00:17:26,037 --> 00:17:29,996
ขอบคุณ ยินดีที่ได้พบคุณอีกครั้ง
นางจอห์นสัน

266
00:17:33,177 --> 00:17:36,692
- เอาล่ะ ไปกันเลย
- นั่นไม่น่ารักเหรอ? เขาแต่งงานกับเรา

267
00:17:37,019 --> 00:17:40,056
คุณมีวัสดุทั้งหมดที่คุณต้องการ
สำหรับวิทยานิพนธ์ที่น่าสนใจอย่างแท้จริง

268
00:17:40,359 --> 00:17:42,395
เรากำลังออกเดินทาง
ของลิฟต์ขนส่งสินค้า

269
00:17:42,656 --> 00:17:45,932
- ใครจะแจ้งข่าวให้ภรรยาของคุณทราบ?
- เคลื่อนไหว.

270
00:17:47,832 --> 00:17:50,187
แล้วคุณล่ะเห็นไหม สัตว์ประหลาด
มันง่ายที่จะเข้าใจ...

271
00:17:50,463 --> 00:17:53,694
...ทำไมสาวประทับใจอย่างลิซ่า
คงโดนตบไปชั่วขณะ...

272
00:17:54,012 --> 00:17:57,288
...โดยผู้ชายอย่างสามีของฉัน
วุฒิภาวะมีความน่าหลงใหลในตัวเอง

273
00:17:57,603 --> 00:17:58,877
ฉันเดาอย่างนั้น

274
00:17:59,106 --> 00:18:01,176
ถ้าฉันเป็นคุณ
ฉันจะลืมมันให้หมด

275
00:18:01,445 --> 00:18:03,800
ฉันไม่ได้คิดถึงลิซ่าเลย
เป็นเวลาครึ่งชั่วโมง

276
00:18:04,075 --> 00:18:06,953
- นั่นเป็นบันทึกสำหรับฉัน
- เยี่ยมมาก.

277
00:18:07,248 --> 00:18:10,285
ฟังคุณแล้วมันจู่ๆ
มาหาฉันว่าเธอเป็นเด็กอะไร...

278
00:18:10,589 --> 00:18:14,298
...ยังไม่บรรลุนิติภาวะและเป็นเช่นนั้น
- เธอยังเด็กมากนะ มอนสเตอร์

279
00:18:14,639 --> 00:18:16,436
ใช่แล้ว เธอเป็นเช่นนั้น และฉันรู้แล้วในตอนนี้

280
00:18:16,685 --> 00:18:19,836
และอย่างที่คุณพูด
ความเป็นผู้ใหญ่ช่างน่าหลงใหลจริงๆ

281
00:18:20,443 --> 00:18:23,992
คุณเริ่มหิวอีกแล้ว
ฉันคิดว่าจะซ่อมอะไรให้คุณกิน

282
00:18:24,326 --> 00:18:27,318
นางสตีเฟนส์
ฉันจะไม่โกหกคุณ

283
00:18:27,625 --> 00:18:29,297
ฉันเริ่มหิวอีกแล้ว

284
00:18:29,545 --> 00:18:33,094
ฉันอยากให้คุณรู้ว่านี่คือ
เช้าที่น่าหลงใหลที่สุดในชีวิตของฉัน

285
00:18:33,428 --> 00:18:37,307
ฉันจะบอกความจริงกับคุณนะมอนสเตอร์
เป็นเช้าที่น่าหลงใหลสำหรับฉันเช่นกัน

286
00:18:37,646 --> 00:18:39,682
ฉันหวังว่าคุณจะหมายถึงอย่างนั้น

287
00:18:39,941 --> 00:18:44,378
ปีศาจ! โอ้โปรดควบคุมตัวเองด้วย
กรุณาอย่าทำอะไรบุ่มบ่าม

288
00:18:46,790 --> 00:18:49,020
- ฉันได้กลิ่นอะไรไปทั่วตัวคุณ?
- จิน

289
00:18:49,295 --> 00:18:51,047
สัตว์ประหลาดนี่คือสามีของฉัน

290
00:18:51,299 --> 00:18:54,416
ดาร์ริน นี่มาร์วิน โกรแกน
พวกเขาเรียกเขาว่าสัตว์ประหลาด

291
00:18:54,723 --> 00:18:57,317
- จิน?
- ถูกต้อง.

292
00:18:59,233 --> 00:19:01,542
นั่นมันสก๊อต
ถ้าฉันได้กลิ่นอะไรก็ตาม

293
00:19:01,821 --> 00:19:04,858
สก๊อตอยู่บนฉัน จินอยู่บนลิซ่า
เป็นยังไงบ้าง มอนสเตอร์?

294
00:19:05,161 --> 00:19:08,437
แล้วคุณทำอะไรกับสก๊อตช์
ทั่วตัวคุณและจินทั่วลิซ่า?

295
00:19:09,420 --> 00:19:12,332
- เราเพิ่งเริ่มมีเครื่องดื่มง่ายๆ
- เครื่องดื่ม?

296
00:19:12,636 --> 00:19:14,467
ไม่มีใครดื่มเลย
ง่ายหรืออย่างอื่น

297
00:19:14,723 --> 00:19:17,521
เราก็แค่ทำมันหกใส่ตัวเอง

298
00:19:17,813 --> 00:19:19,724
นั่นคุณเห็นไหม? ไร้เดียงสาอย่างสมบูรณ์แบบ

299
00:19:19,984 --> 00:19:22,976
ตกลง. ฉันเผาผลาญน้ำตาลไปมาก
เนื่องมาจากคุณ

300
00:19:23,283 --> 00:19:25,638
ฉันมาที่นี่เพื่อทำให้คุณช้ำ
นายสตีเฟนส์.

301
00:19:25,914 --> 00:19:27,950
คุณไม่มีสิทธิ์
เพื่อสอดแนมฉัน คุณโกรแกน

302
00:19:28,209 --> 00:19:31,918
- เป็นประเทศที่เสรีและฉันเป็นพลเมือง
- ฟรีอย่างสมบูรณ์แบบเท่าที่ฉันกังวล

303
00:19:32,260 --> 00:19:35,730
- ฉันขอมือของฉันคืนได้ไหม?
- ตกลง. ยินดีที่ได้พบคุณ

304
00:19:36,060 --> 00:19:39,814
ฉันได้เรียนรู้ตั้งแต่นั้นมาว่าไม่มี
ความเป็นผู้ใหญ่และความหลงใหลระหว่างเรา...

305
00:19:40,151 --> 00:19:43,143
...ขอบคุณ Samantha ที่นี่
- ซาแมนต้า?

306
00:19:43,450 --> 00:19:45,247
อย่าไปสนใจเขาเลย ดาริน

307
00:19:45,495 --> 00:19:47,167
เขาหมายถึงอะไร "ซาแมนธา"?

308
00:19:47,416 --> 00:19:49,532
อย่าปล่อยให้ก้อนก้อนใหญ่ขนาดนี้
รบกวนคุณดาริน

309
00:19:49,796 --> 00:19:53,584
ฟังฉันนะทั้งสองคน ถึงเวลาแล้ว
คุณไปเกี่ยวกับธุรกิจของคุณเอง

310
00:19:53,930 --> 00:19:56,205
- แต่วิทยานิพนธ์ของฉัน
- หากคุณมีคำถามเพิ่มเติม...

311
00:19:56,477 --> 00:19:58,468
...ส่งเป็นลายลักษณ์อักษร
- แต่ดาริน...

312
00:19:58,732 --> 00:20:02,247
- ไม่มีแต่. ลาก่อนและขอให้โชคดี
- ขอบคุณ. ลาก่อน ซาแมนธา

313
00:20:03,408 --> 00:20:06,366
นั่นถือเป็นชัยชนะเลยทีเดียว
คุณทำที่นั่นแล้ว

314
00:20:06,665 --> 00:20:08,860
เขาค่อนข้างมากจริงๆ
ชายหนุ่มผู้น่ารัก

315
00:20:09,129 --> 00:20:12,804
โอ้ ฉันคิดว่าภายใต้เอ็นทั้งหมดนั้นและ
เส้นเอ็นเต้นหัวใจที่มีโปรตีนบริสุทธิ์

316
00:20:13,137 --> 00:20:14,934
ดาร์ริน.

317
00:20:15,851 --> 00:20:17,887
โอ้ ดาริน อะไรนะ?

318
00:20:18,148 --> 00:20:21,379
ฉันหมายความว่าคุณ...
โอ้ ดาร์ริน เธอไม่ใช่... ฉันหมายถึง...

319
00:20:21,696 --> 00:20:24,494
ฉันหมายถึงสิ่งที่ฉันหมายถึง
คุณพูดสิ่งที่คุณต้องพูด

320
00:20:24,787 --> 00:20:26,379
คุณอิจฉา.

321
00:20:26,623 --> 00:20:29,262
อย่าไร้สาระ.
ฉันอิจฉา...

322
00:20:29,547 --> 00:20:34,063
เด็กนักเรียนอเมริกันทั่วไปด้วย
ฝ้ากระ ถุงเท้าสั้น และรองเท้าผ้าใบ

323
00:20:34,432 --> 00:20:36,741
ฉัน...

324
00:20:43,033 --> 00:20:45,342
ฉันว่าคุณสวยนะ
ภูมิใจในตัวเองเหรอ?

325
00:20:45,621 --> 00:20:47,100
เธอเป็นคนที่มีเสน่ห์มาก

326
00:20:47,334 --> 00:20:50,087
สิ่งที่คุณทำไม่ได้
มีความคิดเพียงเล็กน้อยว่าจะเป็นอย่างไร

327
00:20:50,381 --> 00:20:52,531
แล้วมันมีอะไรผิดปกติขนาดนั้น
เกี่ยวกับการมีเสน่ห์เหรอ?

328
00:20:52,803 --> 00:20:54,521
มันมาพร้อมกับอายุเหมือนริ้วรอย

329
00:20:54,765 --> 00:20:56,278
คุณอิจฉา!

330
00:20:56,519 --> 00:20:58,794
ฉันอิจฉาเหรอ?
คุณต้องล้อเล่น!

331
00:20:59,066 --> 00:21:01,455
แน่นอน ลิซ่า แรนดัลล์
สิ่งที่ไม่อาจต้านทานได้มากที่สุด...

332
00:21:01,739 --> 00:21:05,175
...ที่จะตามมาตั้งแต่ Brigitte Bardot
คุณอิจฉา.

333
00:21:05,497 --> 00:21:08,807
คุณอย่าหัวเราะเยาะฉันนะ
คุณเป็นสัตว์ประหลาดหรือช่วยฉันด้วย

334
00:21:09,671 --> 00:21:12,822
ฉันอยากให้คุณรู้ว่าฉันเป็นคนมากจริงๆ
ชื่นชมยินดีกับสิ่งทั้งหมดนี้

335
00:21:13,138 --> 00:21:16,096
คุณควรจะเป็น ลิซ่าเกิดขึ้น
จะเป็นหญิงสาวที่สวยมาก

336
00:21:16,394 --> 00:21:19,545
ฉันกำลังพูดถึงมอนสเตอร์
เรามีเวลาค่อนข้างเช้า

337
00:21:19,860 --> 00:21:23,136
- เขาอยู่ที่นี่ทั้งเช้าเหรอ?
- โอ้ ใช่ เขามาถึงหลังจากที่คุณจากไป

338
00:21:23,451 --> 00:21:24,884
เขาต้องการที่จะหักคุณครึ่งหนึ่ง

339
00:21:25,121 --> 00:21:27,840
มีเพียงเสน่ห์ของฉันและอาหารสามมื้อเท่านั้น
เก็บคุณไว้เป็นชิ้นเดียว

340
00:21:28,127 --> 00:21:31,756
ฉันอยากให้คุณรู้ว่าฉันวางแล้ว
วันนี้ฉันสู้อย่างกล้าหาญ

341
00:21:32,094 --> 00:21:33,368
โอ้จริงเหรอ?

342
00:21:33,597 --> 00:21:35,474
มันเป็นสัมผัสและไปที่นั่น
สักครู่

343
00:21:35,727 --> 00:21:38,241
สัมผัสอะไรและไปที่ไหน?

344
00:21:38,524 --> 00:21:41,436
คุณกำลังบอกฉันว่าไม่ใช่คุณ
ที่ล่อลวงเขาไปที่ห้องทำงานของเขา...

345
00:21:41,739 --> 00:21:45,254
...เป็นเขาเองที่ล่อลวงคุณเหรอ?
- สัตว์ประหลาด มันเป็นความคิดของเขา ฉันสาบาน

346
00:21:45,580 --> 00:21:48,697
- ลิซ่า ถ้าคุณโกหก...
- ถ้าโครงการของฉันไม่สำคัญนัก...

347
00:21:49,005 --> 00:21:50,836
...ฉันไปชอปปิ้งแล้ว
กับแม่ของฉัน

348
00:21:51,092 --> 00:21:53,526
- แค่นั้นแหละ.
- โอ้ สัตว์ประหลาด!

349
00:21:53,806 --> 00:21:56,320
ฉันไม่รังเกียจที่จะบอกคุณ
เด็กคนนั้นก้าวร้าว

350
00:21:56,604 --> 00:22:00,358
เด็ก? นั่นก็พัฒนาเต็มที่แล้ว
ผู้หญิงอย่างที่ฉันเคยเห็นมาหลายวัน

351
00:22:00,695 --> 00:22:02,811
คุณบอกว่าเธอเป็น
เด็กนักเรียนอเมริกันทั่วไป

352
00:22:03,075 --> 00:22:05,635
มันไม่สำคัญ คุณต้องมี
มอบกำลังใจให้เธอ

353
00:22:05,915 --> 00:22:08,952
ฉันไม่ได้ทำอะไรแบบนั้น
ฉันกำลังอธิบายการขึ้นและลง...

354
00:22:09,255 --> 00:22:12,645
...ของแผนภูมิการสำรวจการยอมรับของสาธารณชน
เธอพยายามทำให้ฉันเมา

355
00:22:12,971 --> 00:22:14,927
คุณคาดหวังฉันจริงๆ
ที่จะเชื่ออย่างนั้นเหรอ?

356
00:22:15,184 --> 00:22:17,095
แน่นอนฉันทำ
เท่าที่คุณคาดหวังฉัน...

357
00:22:17,355 --> 00:22:20,313
...ที่จะเชื่อว่าคุณกำลังปกป้องฉัน
จากมาวินตลอดเช้า

358
00:22:20,612 --> 00:22:22,807
- ฉันก็เป็นเช่นนั้น
- โอ้อย่าไร้สาระ

359
00:22:23,076 --> 00:22:24,907
ก้อนก้อนใหญ่นั้นจะไม่ทำร้ายหมัด

360
00:22:25,163 --> 00:22:27,552
- คุณพูดอะไร?
- ฉันบอกว่าเขาจะไม่ทำร้ายหมัด

361
00:22:28,170 --> 00:22:30,240
คุณบอกว่าฉันเป็นคนตลก

362
00:22:30,507 --> 00:22:33,544
- ใครบอกว่าคุณไร้สาระ? ฉัน?
- ใช่. นั่นคือสิ่งที่คุณพูด

363
00:22:33,848 --> 00:22:37,397
-อย่าทะเลาะกันเรื่องนี้เลย
- นั่นคือสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่

364
00:22:37,732 --> 00:22:39,848
ฉันไม่ได้ต่อสู้ นี่ไม่ใช่การต่อสู้

365
00:22:40,111 --> 00:22:42,625
คุณกำลังต่อสู้.
การต่อสู้ต้องใช้สอง

366
00:22:42,908 --> 00:22:47,060
คุณเริ่มมัน นั่นคือสิ่งหนึ่ง
และคุณเริ่มมันกับฉัน นั่นคือสอง

367
00:22:47,418 --> 00:22:52,094
อย่าไร้สาระ. ทั้งหมดที่ฉันพูดก็คือ
ก้อนก้อนใหญ่นั้นจะไม่ทำร้ายหมัด

368
00:22:57,230 --> 00:22:58,709
ปีศาจ อย่าอารมณ์เสียนะ

369
00:22:58,942 --> 00:23:01,775
ฉันจะไม่เสียอารมณ์ไป
ฉันแค่จะสอนเขา...

370
00:23:02,073 --> 00:23:04,189
...ซึ่งเมื่อเป็นผู้ชาย
มีภรรยาเหมือนซาแมนธา...

371
00:23:04,453 --> 00:23:07,809
...เขาไม่ควรไปตามหาผู้หญิงอย่างลิซ่า
ที่มีแฟนเหมือนฉัน

372
00:23:08,170 --> 00:23:11,128
- ตอนนี้ฟังฉัน
- เอาล่ะ ดาริน อย่าต่อสู้กับเขานะ

373
00:23:11,427 --> 00:23:14,737
ฉันเบื่อเรื่องตลกไร้สาระนี้มากพอแล้ว
ตอนนี้คุณตั้งใจจะทำอะไร?

374
00:23:15,060 --> 00:23:18,655
- ฉันตั้งใจจะปิดกรามของคุณ
- คุณและใครอีก?

375
00:23:18,985 --> 00:23:20,782
ดาริน ไม่นะ

376
00:23:28,420 --> 00:23:31,571
แล้วคุณพอหรือยัง?
ทำไมคุณไม่ลองที่นั่น

377
00:23:34,809 --> 00:23:36,208
โอ้มือของฉัน

378
00:23:36,437 --> 00:23:38,348
ให้ฉันดูหน่อยสิ มอนสเตอร์

379
00:23:40,029 --> 00:23:42,941
คุณทำลายมือของเขา
เขาอาจจะไม่ผ่านไปอีกเลย

380
00:23:43,243 --> 00:23:46,235
- ฉันไม่คิดว่าจะหยุดเขาได้
- ฉันคิดว่าเธอหมายถึงฟุตบอล

381
00:23:46,542 --> 00:23:49,340
โอ้คุณสัตว์ประหลาด

382
00:23:49,632 --> 00:23:53,307
เราออกไปจากที่นี่กันเถอะลิซ่า
ฉันต้องไปแช่มือแล้ว

383
00:23:55,101 --> 00:23:57,012
เอาน่า มาวิน...

384
00:23:57,273 --> 00:24:00,709
เฮ้ นั่นเป็นครั้งแรกนะ
คุณเคยเรียกฉันว่ามาร์วิน

385
00:24:04,746 --> 00:24:07,385
ทำไมคุณถึงปล่อยให้
สาวน้อยคนนั้นตีฉันเหรอ?

386
00:24:07,670 --> 00:24:11,868
ที่รัก ทุกสิ่งถือว่า
มันเป็นอย่างน้อยที่สุดที่ฉันสามารถทำได้

387
00:24:23,285 --> 00:24:24,843
คุณยังโกรธอยู่ใช่ไหม?

388
00:24:25,081 --> 00:24:26,673
ทำไมคุณถึงพูดอย่างนั้น?

389
00:24:31,970 --> 00:24:33,608
เอาล่ะ คุณถูกล้อมรอบแล้ว

390
00:24:33,849 --> 00:24:37,159
โยนเวทมนตร์ของคุณลง
และยกมือขึ้น

391
00:24:37,209 --> 00:24:41,759
การซ่อมแซมและการซิงโครไนซ์โดย
Easy คำบรรยาย Synchronizer 1.0.0.0